Je hebt net je studie industriële vormgeving voltooid en je kunt na 200 sollicitatiebrieven, het aflopen van eindeloze automobiele netwerkborrels, het benutten van 30 kruiwagens en het inzetten van een vermogen kostende portfolio eindelijk aan de slog bij een autofabrikant. Op de eerste werkdag sta je in je gloednieuwe Yamamoto-pak, met zelf ontworpen Puma-sneakers en een bril made by Philippe Starck aan het bureau van Chief Director Exterieur Design Consumer Products. Hij blijkt dezelfde zwarte coltrui te dragen die jij ook aan hebt. Al jaren. En hij ook. Je eerste opdracht bestaat uit het digitaal sculptueren van kentekenplaathouders van een studiemodel dat op de autoshow van Alkmaar aan de lokale pers getoond zal worden. Zo ongeveer luidt het begin van de carriëre van een veelbelovend cardesigner.

Al snel word je aangeleerd hoe je jouw ontwerpen bij je meerderen dient te presenteren, willen ze überhaupt kans maken ooit in productie te komen. Je rept over nooit ophoudende lijnen, vloeiende en harmonieuze welvingen die speelse oppervlakken prononceren en voor je het weet, word je betiteld als het jonge talent, als loot aan de boom van het corporate designteam. Je eerste echte grote opdracht wordt de derde facelift van het kleinste model bij je werkgever en uiteindelijk, vele jaren daarna, ontspruit een nieuw model uit jouw brein: helemaal van tekentafel naar showroom. En dan komt het...

Een of ander klein Duits bedrijfje, gevestigd op een onooglijk industrieterrein in een van de voorsteden van München, blijkt zeer bedreven in het vormen en buigen van plastic. Grote plastic delen, al dan niet voorzien van andere materialen worden met lijn, popnagels of kruiskopschroeven aan de door jou zo zorgvuldig ontworpen lijnen, welvingen en bollingen geplakt om toch vooral van jouw ontwerp een geheel ander ontwerp te creëren. De door een va je ondergeschikten in duizenden uren ontworpen motiefvelgen worden rücksichtslos van je auto geschroefd en vervangen door nauwelijk in de wielkasten passende glimmetalen, waaromheen zo veel rubber is gemonteerd dat het bij gebruik in een ander proces een klein Afrikaans staatje aidsvrij zou kunnen houden. Aerodynamisch ben je nog niet de beste, maar het Germaanse tuningsgilde heeft daar passende oplossingen voor. Rondom jouw ontwerp wordt een extra plastic rand aangebracht, en de neus wordt voorzien van vele koelgaten. Hoe dan ook, het logo gaat sowieso van de neus af..

Topgear Magazine - Alain.
Reageer op het forum!